Ierse naam. Verklaard uit Oudiers bren 'stinkend' en find 'haar', een verklaring die voor een naam niet erg aannemelijk is. Volgens anderen is de betekenis 'hij die bij het baken, de vuurtoren woont'. Hanks & Hodges betrekken de naam bij de oude Ierse persoonsnaam Bréanainn, een naam die is afgeleid van een Keltisch element dat 'prins' betekent. Het is de naam van een Ierse heilige uit de 6e eeuw, in verlatijnste vorm bekend geworden door een 10e-eeuwse 'Navigatio Sancti Brandani'. Daarvan bestond een Middelnederlandse bewerking: 'De reis van Sinte Brandaan'. Brendan werd geboren omstreeks 484 in het graafschap Kerry als zoon van Finloga; hij stichtte verscheidene kloosters en werd abt van Cluain Ferta (Clonfert). Gestorven omstreeks 577 in Annaghdown; kerkelijke feestdag: 16 mei. Volgens de legende is hij uitgevaren in de Atlantische Oceaan, waar hij, na tal van wonderen beleefd te hebben, 'de eilanden der gelukzaligen' ontdekt zou hebben. Wegens zijn zwerftochten werd Brendan beschermheilige van de zeevaarders en zo ook van de Terschellinger vuurtoren Brandaris (zie ook: 'De reis van Sinte Brandaan', uitgegeven en ingeleid door dr. Maartje Draak, herdicht door Bertus Aafjes, Amsterdam).
De voornaam 'Brendan' is een jongens-/mannennaam.